STW, your favourite station!

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Ladies wear the blue is a collection of watercolour drawings by the hand of Melissa Mabesoone and Oshin Albrecht. The blue watercolours portray women from different moments in time. The adjacent texts describe these women's existence, roles, desires or ideosyncrasies deriving from the 'blue' in their lives. From the first female police officers and Alices all around, to Courtney Love's blue baby dolls and the girl with the blue tattoo Olive Oatman, this publication is an ode to women venturing into the world, and a way to continue telling their herstories.

Jocelyn Saidenberg's third book of poetry begins in a "dusky" wood, but instead of descending to hell she journeys through the negativity of earthly relations. We hear of friends, lovers, and a declining country—all filtered by a consciousness equally troubled by its own suffering and the suffering of others. Saidenberg has written some of the most accomplished, grounded and reflective poetry of the last decade. She is previously the author of CUSP (2001) and MORTAL CITY (1998), and the founder and publisher of Krupskaya Books.

Là is an immersive, politically charged sound journey – a lament for the Al Naqab desert in Palestine. It is the result of a collaboration between Sirah Foighel Brutmann, Eitan Efrat, Laszlo Umbreit, and Ot Lemmens. The album combines acoustic instruments like flute and cymbals with processed electronics and mechanical sounds. 

The track Ensemble is made from sound recordings of eleven 16mm film projectors, playing simultaneously and in intervals, creating a texture centered around a single pitch – La/A. 

The tracks For Her, There, and No are recordings of live sessions played by Laszlo Umbreit and Eitan Efrat.  

The album also features an extended text by Rose Higham-Stainton titled Strategies for Survival, spread across a 12-page booklet.

A collection of poetry reclaiming Catholic prayers and biblical passages to empower girls, women, and members of the LGBTQIA+ community. 

The extreme level of sass in Emily Austin’s Gay Girl Prayers does not mean that this collection is irreverent. On the contrary, in rewriting Bible verses to affirm and uplift queer, feminist, and trans realities, Austin invites readers into a giddy celebration of difference and a tender appreciation for the lives and perspectives of “strange women.”

Packed with zingy one liners, sexual innuendo, self-respect, U-Hauling, and painfully earnest declarations of love, this is gayness at its best, harnessed to a higher purpose and ready to fight the powers that be.

"Gay Girl Prayers offers a template for queer resistance to religious doctrine in revised Bible verses. Emily Austin has forged an unholy hymnal, a book of praise songs that shuck off stuffy Christian constraints to embrace instead unrepentant joy. She redefines Heaven not as a place for the puritanical, but rather a series of intimate moments between queer girls ‘who take lamps to one another’s bed chambers' and reimagines, through erotic apocrypha, divinity inclusive of ‘the curious… the closeted… the butches… the femmes… bisexuals, pansexuals… all queer trans people.’ Gay Girl Prayers is a renunciation of orthodoxy, a proclamation of queer solidarity, and a celebration of self-love."
—Evelyn Berry, author of Grief Slut and Buggery