Nasleep

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

To want to reveal; to want to reveal enough; to desire; to desire in the right way, the right amount: in her debut book, Rachel James narrates the desiring subject’s nuanced and entangled intimacies with histories of power. How, in other words, under patriarchy, against misogyny, within capitalist strictures, is knowledge shaped, contained, and transferred? Tracing traditions of theater, pedagogy, and faith, An Eros Encyclopedia offers up desire and the attunement to its many objects as the atmosphere of a life—a method to navigate, perceive, and relate against the illusion of separation.

Fifteen new poems form the fourth instalment in Dorothy Spencer’s See What Life Is Like poetry series. Newfound motherhood, pollution, tragedy and going fishing are all covered in a series of ethereal and eternal verses, told with acerbic wit.

“Today is the day with the letter,” Celan writes to Bachmann on October 30, 1957. Theadora Walsh’s essay-poem, The Almond concerns, for I hesitate to write “about” or “is in relation to”, the love between Paul Celan and Ingeborg Bachmann. Two Austrian writers flung across Europe by the atrocities of the Holocaust, excavating the narrows of a language not theirs, or taken from them. An almond is the closest two people can be, and becomes the binding structural conceit of the book, two segments reaching across the blank page to each other, across history, time and language.

Confession sur le désir (l’action et l’objet du), les liens de mutualité et de résistance, Sexe 2 alterne prose et versification en 27 fragments numérotés à l’adresse plus ou moins dure, plus ou moins sincère, plus ou moins formulée car plus ou moins éloignée du Toi et du Je. Camille Kingué s’attache à révéler, à voir quelque chose à travers son image réelle et virtuelle, agrandie et rétrécie, droite et renversée, déployant une recherche des principes de l’amour (l’amour comme amour, pourquoi est ce qu’il y a de l’amour) où la métaphysique et la compréhension de soi – donc de l’autre – n’ont jamais été aussi sexy.

Claire Star Finch, dans la magnifique préface qu’iel signe au début de l’ouvrage, écrit : « Après avoir lu tous les livres de Kingué, je ne sais pas si je crois en “l’amour”, que ce soit en tant que substantif absolu ou en tant que proto-résidu de tout ce que “le sexe” peut signifier. Mais je crois définitivement qu’il faut l’écrire. » Définitivement.

An extraordinary collaboration by an award-winning duo—poet Omar Sakr and visual artist Safdar Ahmed–that bears witness to the genocide in Gaza.

The Nightmare Sequence is a searing response to the atrocities in Gaza and beyond since October 2023. Heartbreaking and humane, it is a necessary portrait of the violence committed by Israel and its Western allies. Through poetry and visual art, Omar Sakr and Safdar Ahmed capture these historic injustices, while also critiquing the role of art and media—including their own—in this time. Born of collective suffering and despair, their collaboration interrogates the position of witness: the terrible and helpless distance of vision, the impact of being exposed to violence of this scale on a daily basis, and what it means to live in a society that is actively participating in the catastrophic destruction of Arabs and Muslims overseas. With a foreword by Palestinian American poet George Abraham, this book will serve as a vital record in decades to come.