Bewogen selfies

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

To be erotic is to be alive. In this collection of erotic short stories, desire and imagination meet in stairwells, apartments, bars and glances that linger just a little longer. Commissioned for and first published in Extra Extra magazine, these unique stories range from vibrant encounters of mere minutes to hours of simmering tension.

Carefully curated and unapologetic in its imagination, it’s an invitation into a literary space shaped by lust and longing.

One Hundred and six erotic short stories contains erotic stories by Obe Alkema, Karin Amatmoekrim, Mischa Andriessen, Sarah Arnolds, Simone Atangana Bekono, Gerbrand Bakker, Maria Barnas, Leonieke Baerwaldt, Persis Bekkering, Abdelkader Benali, Hannah van Binsbergen, Marion Bloem, Fiep van Bodegom, Daan Borrel, Charlotte van den Broeck, Saskia de Coster, Eelco Couvreur, Daniël Dee, Nikki Dekker, Maxime Garcia Diaz, Don Duyns, Rob van Essen, Edwin Fagel, Mira Feticu, Moya De Feyter, Andy Fierens, Gamal Fouad, Johan Fretz, Steff Geelen, Maureen Ghazal, Arnon Grunberg, Esha Guy Hadjadj, Thomas Heerma van Voss, Mariken Heitman, Tom Hofland, Philip Huff, Auke Hulst, Nicole Kaandorp, Asha Karami, Maite Karssenberg, Mensje van Keulen, Emy Koopman, Falun Ellie Koos, Willemijn Kranendonk, Selin Kuşçu, Rachida Lamrabet, Jordi Lammers, Wietske Leenders, Sandro van der Leeuw, Sun Li, Gilles van der Loo, Hannah Chris Lomans, Alma Mathijsen, Kiriko Mechanicus, Jens Meijen, Lars Meijer, Carmien Michels, Kaweh Modiri, Roelof ten Napel, Richard de Nooy, Joost Oomen, Jamal Ouariachi, Iduna Paalman, Gustaaf Peek, Elvis Peeters, Froukje van der Ploeg, Marja Pruis, Julius Reynders, Hannah Roels, Astrid H. Roemer, Martin Rombouts, Daniël Rovers, Alfred Schaffer, Marijke Schermer, Koen Sels, Vamba Sherif, Frank Siera, Louise Souvagie, Yentl van Stokkum, Florence Tonk, Elfie Tromp, Joost Vandecasteele, Dominique van Varsseveld, Annelies Verbeke, Peter Verhelst, Wytske Versteeg, Daniël Vis, Dirk Vis, Sven Vitse, Maria Vlaar, Marwin Vos, Nadia de Vries, Niña Weijers, Han van Wieringen, Romy Day Winkel, Maartje Wortel, Pete Wu, Kira Wuck, Mia You, and Ivo Victoria

In the fall of 2017, Obe Alkema got acquainted with the American poet Kevin Killian, first at the New Narrative conference at UC Berkeley, then at the Poets & Critics Symposium in Paris that was all about his poetry. A year and a half later, Alkema traveled back to Paris, this time as a participant of a writing residency. He was there to research the landscape of memory, but more than he expected and initially realized, Kevin’s death the previous month (June 2019) affected his return. Besides inevitable, mourning and remembering became obsessions for Alkema, as he shows in ‘My Kevin, Our Paris’, a memoir about Kevin Killian (1952–2019), but especially about his Kevin and their Paris.

A collection of twenty-six abécédaire missives by Sharon Kivland, written and sent daily to the editors (MS & AWL) between Friday 7 February and Tuesday 4 March 2025. Interjected with melancholic ‘Mes horizons’ postcard erasures and an insert of abcedminded replies by Matthew Stuart titled ‘A Letter Always Suggests a Word’, this publication is both a standalone edition and precursor to BFTK#8, which focuses on letters (alphabets) and letters (correspondence). 

‘These are Addressed to You’ addresses what it means to be addressed and to address, to write with love and scorn, to seal with a kiss and conceal impressions and hair within a letter’s folds, to inscribe with ink and thread, to speak with and to those we admire. Drawing on / from Freud and Lacan, Joyce and Carringdon, Camille Corot and many more, these letters are about writing and reading, about language falling and bumping you on the head.

“Ana Patova Crosses a Bridge is the third volume of Renee Gladman’s magnificent, melancholy series about the city-state of Ravicka, or about the architectures of its absence. It is tempting to read the Ravickian books as an extended allegory—of architecture itself, perhaps, except that architecture is already half-allegorical, its every element raised to prefigure whatever meanings can make their way to them. If any can. In Ravicka, meanings—indeed most contact of any kind—remain in abeyance, building, in absentia, the constitutive negative spaces of the narrative. There is a plot; it lays out zones of sheer ambience. Experiences, of which there are many, unfold as a redolent lingering in the structures of immateriality, the radical realities of the insubstantial. Gladman is a philosopher of architecture, though not that of buildings. Rather, she thinks (and writes) the drifts, partitions, and immobilities of identity, affect, communication, the very possibility of being human. Profound, compelling—haunting, even—the story of Ravicka is astonishingly ours.” - Lyn Hejinian