Rave

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In 2015, Jacob finds himself wandering the streets, swamps and cemeteries of New Orleans. Through his search for a man named Ignatius, 'O Fortuna' tells the story of his attempt to make a film. We discover the city’s unique atmosphere and meet a bizarre cast of characters who assist Jacob with his uncertain attempts at shooting scenes of DAT LIKWID LAND.

You wake up in the footwell of a mid-sized hatchback somewhere on a highway in outer Bangkok. You compile neurotic spreadsheets of the best ‘party destinations’ in Europe, whilst your work emails pile up without ever being read. You quit your job. You launch a banal start-up. You grieve for a past relationship. You stare endlessly at the waves coming in from a beach in Koh Pha Ngan. You vape intensely. You spend money on feelings, on the performance of your own persona, whilst you observe yourself with a detached sense of horror.

i will pay to make it bigger is a novella, by poet and artist Ahren Warner, in which ‘you’ are the main character. Through text and image – autofiction, docufiction, and just plain fiction – you work your way through a tangle of preoccupations: from what it means to buy enjoyment, to the fragile construction of your own self as a cultural product.

i will pay to make it bigger is also a photobook, a collection of images produced whilst living in Thai ‘party hostels’. Although these photographs might seem to exist as the documentation of intimate or ecstatic moments, they are in fact quite painstakingly, and artificially, constructed: composited and manipulated from multiple still frames of film footage to produce images that advertise the calculated artifice of their own hedonism, emotion and seemingly raw experience.

With a Coda by Hana K. Ohnewehr, commissioned by Yu’an Huang

The cheap-eaters have been eating at the Vienna Public Kitchen for years, from Monday to Friday, and true to their name, always the cheapest meals. They become the focus of Koller’s scientific attention when he deviates one day from his usual path through the park, leading him to come upon the cheap-eaters and to realize that they must be the focal piece of his years-long, unwritten study of physiognomy. The narrator, a former school friend of Koller’s, tells of his relationship with Koller in a single unbroken paragraph that is both dizzying and absorbing. In Koller, the narrator observes a “gradually ever-growing and utterly exclusive interest in thought . . . . We can get close to such a person, but if we come into contact with him we will be repelled.” Written in Bernhard’s hyperbolic, darkly comic style, The Cheap-Eaters is a study of the limits of language and thought.

Thomas Bernhard was one of the most important and unique writers of the twentieth century. Born in 1931, Bernhard published numerous novels and autobiographical writings, as well as short stories, plays, and poetry, including The Loser and Extinction. Many of his prose works feature complex narrative structures and obsessive, misanthropic monologues. After years of chronic lung illness, Bernhard died in Austria in 1989.

Douglas Robertson is a translator based in Baltimore, Maryland. He studied British and American Literature at the New College of Florida and Johns Hopkins University. He has translated works from German into English by authors including E. T. A. Hoffmann, Hugo von Hofmannsthal, Christian Morgenstern, Novalis, and Ludwig Tieck, and he has studied Thomas Bernhard’s work for over ten years. The Cheap-Eaters is his first book-length published translation.

Set in a spaced-out future in which all cities have been evacuated after an "Emergency," FLET is named for its female protagonist, an Administration flunky who begins to suspect that the Emergency may be a tool of sociopolitical oppression. An elegant entry in speculative fiction, Flet finds McSweeney slowing her distinctively hyperactive imagination down to the speed of narrative.