Vloekschrift

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Hardly War, first published in the USA in 2016 and finally published in the UK in 2025, splices the personal and political to dizzying effect in a poetry fluid with forms and genres including reportage, memoir, opera libretto, archival photos and drawings. Using artefacts from Choi’s father, a professional documentary photographer during the Korean and Vietnam wars, she explores her paternal relationship and heritage. Here poetry and geopolitics are inseparable twin sisters, conjoined to the belly of a warring empire.

Choi’s KOR-US Trilogy (Hardly War and the subsequent DMZ Colony and Mirror Nation) brings us a new poetic language to learn. Suggestive and subtle in its connections and allusions, there is an exhilarating freedom in its playful form, all while looking straight at the brutality of colonialism and dictatorship.

A collection of twenty-six abécédaire missives by Sharon Kivland, written and sent daily to the editors (MS & AWL) between Friday 7 February and Tuesday 4 March 2025. Interjected with melancholic ‘Mes horizons’ postcard erasures and an insert of abcedminded replies by Matthew Stuart titled ‘A Letter Always Suggests a Word’, this publication is both a standalone edition and precursor to BFTK#8, which focuses on letters (alphabets) and letters (correspondence). 

‘These are Addressed to You’ addresses what it means to be addressed and to address, to write with love and scorn, to seal with a kiss and conceal impressions and hair within a letter’s folds, to inscribe with ink and thread, to speak with and to those we admire. Drawing on / from Freud and Lacan, Joyce and Carringdon, Camille Corot and many more, these letters are about writing and reading, about language falling and bumping you on the head.

Published on the centenary year of Pasolini’s birth, Pier Paolo Pasolini: Writing on Burning Paper is a dual edition that stages a dialogue between cinema today and Pasolini’s timeless films and words.

The two complementary volumes slide into one another, forming a unique set that evokes and celebrates Pasolini’s enduring influence. The smaller book features his epic autobiographical poem ‘Poet of the Ashes’, in a revised translation by esteemed poet Stephen Sartarelli; the larger book comprises original tributes by vital filmmakers from across the contemporary cinema landscape.

Twenty filmmakers shared personal reflections in the form of essays, poems, photographs, drawings and more: Catherine Breillat, Luise Donschen & Helena Wittmann, Jia Zhangke, Radu Jude, Payal Kapadia, Alexandre Koberidze, Dane Komljen, Mike Leigh, Mariano Llinás, Roberto Minervini, Valérie Massadian, Luc Moullet, Ben Rivers, Angela Schanelec, Ulrich Seidl, Basma al-Sharif, Deborah Stratman, Anocha Suwichakornpong and Gustavo Vinagre.