Vloekschrift

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

James Goodwin’s Faux Ice contains six poems: ‘Roman Street Sweeper’, ‘Technomarine’, ‘Meridian Walk’, ‘Astroturf’, ‘Star Bright Ice’, and ‘Faux Ice, or The Same as Fantasy?’ Goodwin writes:

“A constrained economy of expression is the formative approach I’ve taken with these poems. I was motivated, in my early attempts, to reproduce, as a crystallised element of black lyric expressivity, the condensed form of the grime lyric, and its invocations of blackness as a poetic description of being immersed in and by indistinction. Or aspects of the black life of poetry which do not derive their origins, causes, or relations from communicative modes of clarification in language. And so the poems in Faux Ice are oblique expressions and articulations of the ways reality is refracted by [the] questions of what is real, informing, say, the experience of seeing without being seen on the one hand and having no others on the other.”

Inheriting from eskibeat and drill and from other sources of experimental Black sociopoetics, these poems, with their dispersed and insistently plural voices, aren’t interested in building up, but in dismantling a stable subject, their icy conditions always displaced and subject to change.

“shot of this glean of jewel with the

force of a technomarine to

connect the more looks around the

pressure-encrusted, iced out skip and

lack of any protection”

JAMES GOODWIN is the author of Fleshed out For All the Corners of the Slip (the87press, 2021), and Aspects Caught in The Headspace We’re In: Composition for Friends (Face Press, 2020). He is currently completing a PhD at Birkbeck College, University of London.

This fresh translation revives the politics and power at play in classical mythology’s foremost source

Centuries of conservative translators have robbed the Metamorphoses of its subversive force. In this boldly lyrical translation, C. Luke Soucy revives the magnum opus of Rome’s most clever and creative poet, faithfully matching the epic’s wit and style while confronting the sexuality, violence, and politics so many previous translations have glossed over.

Soucy’s powerful version breathes new life into Ovid's mythic world, where canonical power dynamics are challenged from below to drain heroes of their heroism, give victims their say, and reveal an earth holier than heaven. Incorporating the latest scholarship alongside annotations, illustrations, and glossary, this edition brings fresh insights to both returning and new readers.

Poet, philosopher, speculative architect and transdisciplinary artist, Madeline Gins is well known for her collaborations with her husband, the artist Arakawa, on the experimental architectural project Reversible Destiny, in which they sought to arrest mortality by transforming the built environment. Yet, her own writings — in the form of poetry, essays, experimental prose and philosophical inquiries — represent her most visionary and transformative work. Like Gertrude Stein before her, Gins transfigures grammar and liberates words. Like her contemporaries in conceptual art, her writing is attuned to the energized, collaborative space between reader and page.

The Saddest Thing Is That I Have Had to Use Words: A Madeline Gins Reader is a revelatory anthology, edited and with an introduction by the writer and critic Lucy Ives. It brings never-before-published poems and essays together with a complete facsimile reproduction of Gins' 1969 masterpiece, WORD RAIN (or A Discursive Introduction to the Intimate Philosophical Investigations of G, R, E, T, A, G, A, R, B, O, It Says), along with substantial excerpts from her two later books What the President Will Say and Do!! (1984) and Helen Keller or Arakawa (1994). Long out of print or unpublished, Gins' poems and prose form a powerful corpus of experimental literature, one which is sure to upend existing narratives of American poetics at the close of the 20th century.

Edited by Lucy Ives.