The Ideal Lecture

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

I am Welton Santos reenacts a dialogue between the Brazilian geo-bio-architect Welton Santos and an Interviewer. The book, which is always read collectively, is used in reading performances by groups of at least 3 people.

Printed on the occasion of an artist residency at PAV, Parco d’Arte Vivente, Turin, July 2016. Texts based on transcripts of interviews with Welton Santos.

A shape-shifting, metaphysical thriller where sensorial, sexual, and revolutionary impulses are aligned for the purpose for anarcho-transcendent-communal escape, The Swarm circles around a sundry of anomalous and dead beings who plot their way out of Hungarian fascist rule in the thermal baths of Budapest.

Based in Berlin, Dalia Neis is a writer, filmmaker, and lyricist and vocalist for Dali Muru & The Polyphonic Swarm. Previous publications include Zephyrian Spools: An Essay, a Wind (Knives, Forks & Spoons), and Hercules Road (Ma Bibliothèque). 

Tangents is an English-language online review platform focused on writing about the Dutch art scene-on what is happening both within the borders of the Netherlands and about Dutch-based artists presenting work beyond them. Born from a frustration with the prevalence of objectivity and imposing house styles in the majority of art writing commissioned by leading platforms, Tangents instead encourages contributors to approach criticism from within the specificities and focuses of their own writing practice. 

Tangents publishes a monthly review written by a writer from our stable of permanent contributors. This publication is the first printed compendium of recent writing, published on the occasion of Tangents' mentorship pro-gram, for which the founding editors each supported a young writer through development and to publication. The 2024/25 mentees were Mehmet Süzgün, Lou Vives and Dido W.

This publication brings together two original screenplays for yet-realized video works by Robinson along with a collection of research material presented as a retrograde calendar. The screenplays, / Imagine Prompt: Catfish Monogamy and The Jealousy of Sagittarius A*, both deal with contemporary life and creative labor as they intersect with digital culture and current anxieties regarding AI. In addition, the screenplays are followed by A Faggot is a Unit (Homage to Hanne Darboven), a collection of archival photographs, scanned objects and ephemera, as well as stock imagery and graphics from the internet collected by Robinson over the course of seven years (2015–2021). The imagery further splits the disorienting narratives presented in the two screenplays to offer a kaleidoscopic and unpredictable way of reading stories while functioning simultaneously as visual companion and counterpoint to the scripts.

Writing and editing is central to Robinson’s published and film work, inquiring into queer histories and the contemporary economy of the image, not as novelty subjects in themselves, but as forms of knowledge integral to questioning histories of perceived liberation. We are committed to representing diverse voices and perspectives that challenge and build upon our vision of bringing material from the fast-paced digital experience to the book form.

Padraig Robinson is a Berlin-based artist, filmmaker and writer.