Censored Tee

The current crisis of museums and the future of Institutional Critique.

Faced with waning state support, declining revenue, and forced entrepreneurialism, museums have become a threatened public space. Simultaneously, they have assumed the role of institutional arbiter in issues of social justice and accountability. The canon of Institutional Critique has responded to the social embeddedness of art institutions by looking at the inner workings of such organizations. In After Institutions, Karen Archey expands the definition of Institutional Critique to develop a broader understanding of contemporary art's sociopolitical entanglements, looking beyond what cultural institutions were to what they are and what they might become.

Karen Archey is curator of contemporary art at the Stedelijk Museum Amsterdam. She is a 2015 Creative Capital | Warhol Foundation Arts Writers Grant recipient for short-form writing. Since joining the Stedelijk Museum in April 2017, Archey has organized solo exhibitions by artists Rineke Dijkstra, Stefan Tcherepnin, Catherine Christer Hennix, Steffani Jemison, Metahaven, Jeff Preiss, Charlie Prodger, and Hito Steyerl. She has written numerous catalogue essays and is a contributor to several art publications, including Artforum and Frieze.

'In de poëzie kunnen twee verschillende werelden elkaar ontmoeten, door gedichten kunnen we zonder ID denkbeeldige grenzen overschrijden en in dezelfde denkbeeldige ruimte verblijven. Maar is die ruimte wel dezelfde? Kunnen we losbreken uit onze rollen van slachtoffer en medeplichtige? Kunnen gedichten ons leren ons te identificeren met ongevoelde pijn? Wat spreekt er uit onze ontmoeting op papier?' - Anne Vegter

'Een dichter moet egoïstisch zijn, moet een eenzame wolf zijn, maar soms ontmoeten eenzame wolven elkaar in de wouden en jagen ze samen. Twee dichters, één boek: niet noodzakelijkerwijs om iets nieuws te bouwen, maar om de muren af te breken die ons tegenhouden wanneer we naar de andere oever willen oversteken. De Steen van Rosetta, die ervoor zorgt dat we het ongelezene lezen.' - Ghayath Almadhoun

Ghayath Almadhoun (1979) werd geboren in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus als zoon van een Palestijnse vader en een Syrische moeder. Hij studeerde Arabische literatuur aan de Universiteit van Damascus en werkte als cultureel journalist. Sinds 2008 woont hij in Stockholm. In Nederland verscheen in 2014 zijn lovend besproken dichtbundel 'Weg van Damascus'. Anne Vegter woont en werkt in Rotterdam. Van haar hand verschenen onder andere de verhalenbundels 'Ongekuiste versies' en 'Harries hoofdingang' en de dichtbundels 'Aandelen en obligaties', 'Spamfighter' en 'Eiland berg gletsjer'. Haar werk werd meermaals bekroond. De afgelopen vier jaar was ze Dichter des Vaderlands. De gedichten van Ghayath Almadhoun zijn uit het Arabisch vertaald door Djûke Poppinga.

Ines Cox is an artist living between the Nièvre department in central-eastern France and Antwerp. This book consists of some 300 obsessive pages of her handwritten calculations—76% of which are actually true.

Cover by Bonni Cox, back cover by Toni Matthé. Printed in Borgerhout, bound by Gazelle in Deurne. Supported by Centre de la Paresse and Flanders—State of the Art. First presented at Kransen, 23.11.2024. Edition of 100.

Writing on navigating the workplace as an ambulatory wheelchair user, how sex work can be a means of survival, re-imagining 'Christina's World', the boundaries of our bodies, an interview with Caren Beilin, poetry, artwork, book recommendations, and much more.

Essays, features, poetry, art, interviews & more from Laura Baliman, Caren Beilin, Amy Berkowitz, Leah M. Bowie, Kaitlin D'Avella, Lindsy Davis, Katherine DeCoste, Yining Fang, Emily Freeman, Maria Gray, Bec Mackenzie, Ariana Martinez, Chloe McGreal, Ryann McKinney, Iyla Owens, Emily Pinkerton, Marin Scarlett, Maya-Gawonii Shabazz-Saleh, Anna Stiles, Maeve Sweeney, & J Min Wang.

SICK is an independent, thoughtful magazine exploring illness and disability, founded & edited by Olivia Spring and designed by Kaiya Waerea. Founded in Norwich, UK in 2019, we are currently based in Maine, USA and London, UK. We typically publish one issue per year.

Mystique des rues vides et peu éclatantes des banlieues pavillonnaires, ce court poème en prose interpelle par sa langue sombre. Dans une parodie de messe noire – beigeasse comme le crépis des façades –, Théo Robine-Langlois dépeint le monde mystérieux des maisons individuelles, du repli sur soi démonique, et des vieilles qui marmonnent entre leurs gencives au retour du marché, le panier plein de gros sel et de radis noirs en guise d'hostie. Les mots occitans qui ponctuent le texte comme des conjurations en accroissent l’escur.