Vloekschrift

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

The Poeticians is a publication of the performance of the collection of clothes and poetry called Writing Wounds To Heal by Swedish choreographer Pontus Pettersson. Made in velvet silk with the poetry burned out in the fabric exposing the texts, the poetry exposes both itself and the skin of the performer. Throughout the durational piece the performers are doing Pontus Petterssons cat practice and is one of the main ingredients of the project as well as the clothes/poems. The Poeticans is also a choreo-curational event that hosts different choreographic proposals inside of it. It is seen as module or installation where pieces, objects, performers can be inserted rather than a performance that executes and performs the same over and over. It was created as an extension of Pontus interest in poetry and choreography where hospitality and proximity is seen as key concepts in the development and execution of the event.

Ronaldo V. Wilson’s Carmelina: Figures excavates the territory between memory, nation, and embodiment, exploring place as a discipline of the body and an extension of the hand. Through poems, photographs, drawings, records of performance, and home movies recorded in Guam, Tennessee, and the Subic Bay between 1962 and 1979, Wilson reckons with familial heritage, diaspora, and legacies of militarism.

The book pays homage to Wilson’s mother, Carmelina, who served for most of her working life as a certified nursing assistant at Florin Convalescent, an assisted living facility in South Sacramento, California. A glut of signals and media recovers Carmelina’s vivid and urgent experience of exile from the Philippines to marry Wilson’s father—a Black American soldier—being disowned, and before that, of her parents’ assassinations during the Japanese Occupation. Through a visual logic of repetition and reenactment that works to unmoor sensory expectation and narrative logic, Wilson renders her figure as trace, melody against paper, drawing within song, mixed media, dance, and through improvised, masked, and recorded performances in the Berkshires, MA; Long Island, NY; Emeryville, CA; and Boulder, CO. Carmelina: Figures is a book of the Psoas, ice, smudge, and light. 

Written and edited in Biarritz, Borgerhout and Midsommarkransen, 2016—2021. Dedicated to Räffi, with much love. Another version of this text was published in Pfeil Magazin 10 (Montez Press, 2018); editor: Anja Dietmann, copy-editor: Stacy Skulnik. Epigraph from Numéro Deux (1975) by Anne-Marie Miéville and Jean-Luc Godard. Presented on Saturday February 5th 2022 at Kransen, Borgerhout.

128x201mm, 40p, staple bound. Riso-printed on Arcoprint Edizioni Avorio 90g and Clairefontaine Blue 210g. Design by Kaye–Matthé, typefaces: Tribute, Gillies Gothic Light. Printed by Risiko Press at Kransen, covers silkscreened at Afreux, bound by Drukkerijcollectief De Wrikker. Edition of around 200.

Book as record, collaborative act of thought; anticipatory, complimentary — book as object, Victorian puzzle purse — translation as unweaving, unmaking: the topography of a conversation as a relief map reflecting the immediacy of reading "interior" and "exterior" thought in mediated time.

Dawn Noon Dusk Midnight, Miri Karraker & Caroline Rayner. ISBN 979-8-9899037-2-6 69pp. 5.5" x 5.5", saddle stapled. Covers printed on French Insulation Pink stock, interiors printed on Mohawk off white text weight felt textured paper. Printed and assembled in "Kingston, New York,” the unceded and occupied lands of the Haudenosaunee, Mohican, Munsee Lenape, and Schaghticoke tribes. First printing, edition of 200. Designed by The Aliens.

The Book of Skies, like its predecessor Excess-The Factory, emerged from poet Leslie Kaplan's experience participating in the national strike and social revolution of ’68 in France. Early in ‘68 Kaplan, like others, left her studies in order to take on factory work, as an aspect of revolutionary practice. Excess—the Factory, puts the factory experience strikingly on the page in sparse and original language. The Book of Skies takes place in the period just after the ‘68 events as the central speaker now observes the places, landscapes, and people surrounding and relying on factory production in French cities, small and large. As the poem’s speaker moves from site to site, she finds possibility within the social spaces of the market, the street, the café, and even the factory itself. While class and gendered violence threaten to shut down hopes for freedom and renewal, the sky, as reality and as figure, functions as an aperture, drawing our attention upward and outward, even or especially when domestic and work-spaces are most violent or suffocating.

From the beginning of her career, French poet, playwright, and novelist Leslie Kaplan has been an important writer of the French left. She has published over twenty books in all three genres, many of which have been translated into German, Swedish, Spanish, Danish, Norwegian, and now, English. Her first book, L'exces l’usine (1982), gained the attention of writers such as Marguerite Duras and Maurice Blanchot, and became an important book for the ‘68 generation. In 2018, Commune Editions published Excess—The Factory, translated by Julie Carr and Jennifer Pap. This was the book’s first translation into English, though it had been translated into five other languages.