Bewogen selfies

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In the fall of 2017, Obe Alkema got acquainted with the American poet Kevin Killian, first at the New Narrative conference at UC Berkeley, then at the Poets & Critics Symposium in Paris that was all about his poetry. A year and a half later, Alkema traveled back to Paris, this time as a participant of a writing residency. He was there to research the landscape of memory, but more than he expected and initially realized, Kevin’s death the previous month (June 2019) affected his return. Besides inevitable, mourning and remembering became obsessions for Alkema, as he shows in ‘My Kevin, Our Paris’, a memoir about Kevin Killian (1952–2019), but especially about his Kevin and their Paris.

To be erotic is to be alive. In this collection of erotic short stories, desire and imagination meet in stairwells, apartments, bars and glances that linger just a little longer. Commissioned for and first published in Extra Extra magazine, these unique stories range from vibrant encounters of mere minutes to hours of simmering tension.

Carefully curated and unapologetic in its imagination, it’s an invitation into a literary space shaped by lust and longing.

One Hundred and six erotic short stories contains erotic stories by Obe Alkema, Karin Amatmoekrim, Mischa Andriessen, Sarah Arnolds, Simone Atangana Bekono, Gerbrand Bakker, Maria Barnas, Leonieke Baerwaldt, Persis Bekkering, Abdelkader Benali, Hannah van Binsbergen, Marion Bloem, Fiep van Bodegom, Daan Borrel, Charlotte van den Broeck, Saskia de Coster, Eelco Couvreur, Daniël Dee, Nikki Dekker, Maxime Garcia Diaz, Don Duyns, Rob van Essen, Edwin Fagel, Mira Feticu, Moya De Feyter, Andy Fierens, Gamal Fouad, Johan Fretz, Steff Geelen, Maureen Ghazal, Arnon Grunberg, Esha Guy Hadjadj, Thomas Heerma van Voss, Mariken Heitman, Tom Hofland, Philip Huff, Auke Hulst, Nicole Kaandorp, Asha Karami, Maite Karssenberg, Mensje van Keulen, Emy Koopman, Falun Ellie Koos, Willemijn Kranendonk, Selin Kuşçu, Rachida Lamrabet, Jordi Lammers, Wietske Leenders, Sandro van der Leeuw, Sun Li, Gilles van der Loo, Hannah Chris Lomans, Alma Mathijsen, Kiriko Mechanicus, Jens Meijen, Lars Meijer, Carmien Michels, Kaweh Modiri, Roelof ten Napel, Richard de Nooy, Joost Oomen, Jamal Ouariachi, Iduna Paalman, Gustaaf Peek, Elvis Peeters, Froukje van der Ploeg, Marja Pruis, Julius Reynders, Hannah Roels, Astrid H. Roemer, Martin Rombouts, Daniël Rovers, Alfred Schaffer, Marijke Schermer, Koen Sels, Vamba Sherif, Frank Siera, Louise Souvagie, Yentl van Stokkum, Florence Tonk, Elfie Tromp, Joost Vandecasteele, Dominique van Varsseveld, Annelies Verbeke, Peter Verhelst, Wytske Versteeg, Daniël Vis, Dirk Vis, Sven Vitse, Maria Vlaar, Marwin Vos, Nadia de Vries, Niña Weijers, Han van Wieringen, Romy Day Winkel, Maartje Wortel, Pete Wu, Kira Wuck, Mia You, and Ivo Victoria

Cumin Baleen is a forty-one-year-old writer living in Philadelphia—this city of hospitals—who works at the upscale grocery Sea & Poison and is navigating the onset of an autoimmune condition. To start a medication that may help, an eye exam is required and this leads to a nightmarish laser eye surgery. The laser shoots into her brain, making her language spare and her sentences clause-less, a vexing constraint that stalls her book on gynecological malpractice: she wants others, in the realm of our for-profit medical industry that "renders the Hippocratic Oath its opposite," to see poison.

Meanwhile, Cumin is kicked out of her boyfriend Mari's studio after he falls for Janine, their landlord, and starts renting a closet in Maron's bedroom—polyamorous Maron who is hooking up with Alix, whom Cumin lusts after. Disheveled from medicines and medical scams, Cumin declares, "I don't know what to say, I'm saying I have a cracked appearance. It's not a pity party, it's a character sketch. Insofar as you'll need to be looking at me, that your mind should fill me up with its own swaying cognitive and toxic reeds if we are to do this, your imagination should touch me with its ridiculous poison."

Caren Beilin's hypnotic and fractured story is at once an homage to Shusaku Endo's terrifying novel of human vivisection The Sea and Poison and the spirit of OuLipo, the pioneering French writing group that sought new literary potential through constraints.

Caren Beilin was born in Philadelphia in 1983. She is the author of the novel Revenge of the Scapegoat, which won the Vermont Book Award for Fiction. Her other books are Blackfishing the IUD, Spain, The University of Pennsylvania, and Americans, Guests, or Us. She lives in Cleveland and Philadelphia and teaches at Case Western Reserve University.

Licorice Candies collects short stories and poems written during the author’s most experimental and frenzied phase. The backdrop shifts from barren plazas in Buenos Aires to basement parties in Berlin. “I wished that, by continually moving horizontally, in a straight line, my body would touch Germany…that you could reach Berlin from Buenos Aires in a second without any planes that all the coolest cities in the world were each a continuation of the next: Lima, Buenos Aires, Berlin.” The medium through which these desires manifest is the Internet. The Internet—a ubiquitous force that becomes the notebook for the author’s poetry: typo-ridden love letters the grammarless confessions of a polyglot a geography that bends to the author’s will, making everything closer, more intimate.

Translated from Spanish by Jacob Steinberg