Post-Comics. Beyond Comics,Illustration and the Graphic Novel

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In banana boxes, Maxime Le Bon collects and stores a lot of documents in a jumble. Most of them are printed, cut out from newspapers, magazines, old publications, erratas and other fragments of texts. Added to this are drawings that he improvises - some of them torn or stained that he don't want to display or throw away. This collection of heterogeneous items is then being rearranged and slipped into plastic pockets where he stores them. Unstable and in constant change, this improbable archive grows with the years. It sedimented layers of experiences and constitutes this heterogeneous deposit from which can emerge all sorts of fragmentary narratives and accidental arrangements. The publication ZILCH brings together a selection of images from this extensive archive.

Written according to its own dictum, "language is the universal inebriant," these epistolary essays, personal narratives, meditations on avant-garde writers, and unorthodox forays into the "narco-imaginary"—the habits and conventions surrounding literary and cultural representations of drug use—attend to the residue of transient impressions that remain, long after the delirium of creative activity subsides.

Ramsey Scott teaches at Brooklyn College, CUNY. His essays, poems, and fiction have appeared in various print and online publications, including the Southwest Review, the Seneca Review, The Massachusetts Review, Shampoo, Tarpaulin Sky, Confrontation, and Mirage #4/Period(ical). The Narco-Imaginary is his first book.

Precipitous philosophies. Synaptic-nerve narrations. Syntactic spirals. Hyper-coiled horizons. Will Alexander’s mental range has arrived. An anomalous scripting of the word “automatic,” Aunonomic Reasoning is a whirlwind of lingual torrents triggered by creative mishearing that at once exposes the occupations of orthodox surrealism, summons a voice for the scathed populace of imperial affliction, and forges new paths of phonetic potentiality to mend semantic injury. Pushing prosaic margins beyond their boundaries, these texts take on the etymological condition of the essay as “attempt” with iridescent siege, prepositional frenzy, paratactic provocation, noetic disreckoning, and a critical demand to dismantle: all of which signatures of Alexander’s unilateral poetic innovations.

"From this moment / and hence backwards / a visitation / echoes thru the apparent opening / to the tomb / the narrow passage is the mind's reasoning / in clarity / as she moves like a shadow / having lived her life before " — Joanne Kyger, from Places to Go (Black Sparrow, 1970)

"All processes measured as form are traceable in curved decay. Seemingly unmeasurable, unquenchable, the heart stone harbors its own native entropy. The evolution of organs is not ours to decipher. We’re drawn slanting toward the stone in helices of approaching circles. Our movements throw shadows, our bodies ring haloes." — Michael Cavuto, "Isis Theses"

"In the dual work of Isis Theses & Pyre I-V, living, death, language’s work of remembrance, place & poetic lineage all take part in shifting throughlines of recombinant forms, as a spiral spirals back on itself, changed over time. Early on, here, Cavuto writes “There is not enough wood for coffins. There is wood enough for a boat.” a Pyre then is a boat, a burning that is going somewhere, not death-as-end but as an upward & outward movement into collectively shared air, an archeology of connection. “Kyger wrote that memory is a weird dimension carried around invisibly in the ‘mind’’ Cavuto writes, in one of those moments that feels like a key, “Writing, she said, gives history back to you.” But it is not only history that Cavuto is carrying forward in these poems, it is something more spatially complex, enlivened & embodied in the dance of the words, & in the vital breakdown of the words themselves. The poems in Pyre I-V enact their answer to the question ‘what essence is left us when no words are left,’ & leave us, after the ritual process, dazzled with the true sense that something is left, something important of resonance & remembrance, in the atomized language-space; the air around the dis-integrating morphemes shimmering on the page as dissipative, potentiate sparks. —Cody-Rose Clevidence

Michael Cavuto is a poet based in Brooklyn, New York. His books include Country Poems (Knife Fork Book, 2020) and Pyre (Spiral Editions, 2025). With the poets Dale Smith and Hoa Nguyen, he publishes the Slow Poetry in America Newsletter. Along with Tessa Bolsover, he publishes hand-bound poetry books through auric press.

Pyre, Michael Cavuto. Illustrations by Astrid Terrazas. 52p, 8.5" x 6.75", hand sewn with red linen thread. Covers letterpressed on a 1963 Vandercook proof press with Strathmore Premium Grandee paper. Copy text and illustrations printed both offset and digitally on Mohawk felt paper in a first edition of 275. Printed, assembled, and bound in “Kingston, New York,” the unceded and currently occupied lands of the Haudenosaunee, Mohican, Munsee Lenape, and Schaghticoke. With thanks to Vladimir Nahitchevansky and the various friends who helped assemble.

A Congregation of Clouds assembles eight artistic voices in the form of printed matter. These publications do not speak in unison; instead, they drift, accumulate, and resist.

To congregate is to gather—sometimes in quiet reflection, sometimes in protest, sometimes in ritual. Clouds do not ask permission to form. They appear when conditions allow, under a shared sky, without needing to resolve into one.

Edited and designed by Tony Cederteg