Rave

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

What happens when you peak in high school, or maybe earlier, or maybe not at all? When you hate your friends, or love them too much? When the warmth of nostalgia starts to slowly poison you? In Girl on Girl, Emily Costa explores desperation and loneliness, screen obsession, and casual cruelty as characters—mostly women and girls—struggle to be seen.

There is escapism, yes-but then there is transcendence. And the more MAITONAUT self-reveals the more we see hints of full blown eternity hidden within the blur of modern everydayness. Mixing poems and fiction and narrators with the fluidity of water becoming ice then vapor, Kaisa Saarinen's collection self-escapes somehow in the midst of its very self-materialization.

A tour de force of experimental queer feminist writing, Not One Day is renowned Oulipo member Anne Garréta's intimate exploration of the delicate connection between memory, fantasy, love, and desire. Garréta, author of the acclaimed genderless love story Sphinx and experimental novel In Concrete, vows to write every day about a woman from her past. With exquisite elegance, she revisits bygone loves and lusts, capturing memories of her past relationships in a captivating, erotic composition of momentary interactions and lasting impressions, of longing and of loss. 

Anne Garréta, author of the groundbreaking novel Sphinx (Deep Vellum, 2015), is a member of the renowned Oulipo literary group. Not One Day won the Prix Médicis in 2002, recognizing Garréta as an author “whose fame does not yet match their talent.” Garréta is also the author of In Concrete, translated by Emma Ramadan (Deep Vellum, 2021).

Emma Ramadan is a literary translator of poetry and prose from France, the Middle East, and North Africa. She is the recipient of a Fulbright, an NEA Translation Fellowship, a PEN/Heim grant, and the 2018 Albertine Prize. Her translations for Deep Vellum include Anne Garréta’s Sphinx and In Concrete, Fouad Laroui's The Curious Case of Dassoukine's Trousers, and Brice Matthieussent's Revenge of the Translator.

A generative, genre-bending collection of nineteen intertwined stories by legendary writer, theorist, and activist Gloria E. Anzaldúa.

Best known for Borderlands/La Frontera: The New Mestiza (1987), Gloria E. Anzaldúa was also a prolific fiction writer. Prieta Is Dreaming, a speculative novel-in-stories, follows the precocious Prieta from her childhood in South Texas to college and beyond as she tries to find her way in the world. Imbued with supernatural powers, Prieta traverses time, changes form, explores her desires, and defies convention. Started in the 1970s and revised up until Anzaldúa's death in 2004, Prieta Is Dreaming comes as a revelation, affirming Anzaldúa's place at the forefront of contemporary feminist, queer, and border theory, while transforming what we think about both her writing and ourselves. In these nineteen intertwined stories, we find some of Anzaldúa's most adventurous, inspired ideas about gender, sexuality, and the very nature of existence—as well as a character, la Prieta, as bold and memorable as the book itself.

Gloria E. Anzaldúa (1942–2004) was a poet, metaphysical philosopher, and scholar of Chicana cultural theory, feminist theory, and queer theory. Her books include Borderlands/La Frontera: The New Mestiza and Light in the Dark/Luz en lo oscuro: Rewriting Identity, Spirituality, Reality. She was coeditor, with Cherríe Moraga, of This Bridge Called My Back: Writings by Radical Women of Color, the 40th anniversary edition of which was also published by SUNY Press. Kelli D. Zaytoun is Professor of English Language and Literatures at Wright State University. She is the author of Shapeshifting Subjects: Gloria Anzaldúa's Naguala and Border Arte. AnaLouise Keating is Professor of Multicultural Women's and Gender Studies at Texas Woman's University. She is the author, editor, or coeditor of many books, including most recently The Anzaldúan Theory Handbook. Suzanne Bost is Professor and Chair of the Department of English at Loyola University, Chicago. She is the author of four monographs, the most recent being Quiet Methodologies: Humility in the Humanities.

In Água Viva Clarice Lispector aims to 'capture the present'. Her direct, confessional and unfiltered meditations on everything from life and time to perfume and sleep are strange and hypnotic in their emotional power and have been a huge influence on many artists and writers, including one Brazilian musician who read it one hundred and eleven times. Despite its apparent spontaneity, this is a masterly work of art, which rearranges language and plays in the gaps between reality and fiction.

Clarice Lispector (December 10, 1920 – December 9, 1977) was a Brazilian writer acclaimed internationally for her innovative novels and short stories. Born to a Jewish family in Podolia in Western Ukraine, as an infant she moved to Brazil with her family, amidst the disasters engulfing her native land following the First World War.